از آنجاكه رسول‌خدا راضى نبود در حرم خداوند جنگى رخ دهد و جز كسب آزادى عقيدتى براى مسلمانان نيز هدفى نداشت ، پيامبر با آنان قرارداد متاركه جنگ را به مدت ده سال امضا كرد و در همان‌جا قربانىهاى خود را انجام داد و از احرام خارج شد و به مسلمانان نيز دستور داد كه چنين نمايند . بيعت رضوان پس از گفتگوى پيامبر ( ص ) با مردم مكه در جريان صلح حديبيه ، حضرت ، عثمان بن عفان را كه از امويان بود ، به نمايندگى خويش نزد مردم مكه فرستاد . پس از چندى كه عثمان بازنگشت ، شايع شد كه مردم مكه او را كشته‌اند . اينجا بود كه مسلمانان تصميم گرفتند با مردم مكه بجنگند و با غلبه بر آنان وارد مكه شوند . آنان بدين منظور در زير درختى در بيابان حديبيه گرد آمدند و با پيامبر ( ص ) بيعت نمودند كه تا پاى جان بايستند . « 1 » اين در حالى بود كه سهيل بن عمرو و همراهانش ناظر به بيعت مسلمانان با پيامبر بودند و از همين‌رو به وحشت افتادند و براى انعقاد صلح تلاش بيشترى نمودند . مردم مكه عثمان را با همراهانش به حديبيه فرستادند و پيامبر نيز همراه سپاهيان اسلام به مدينه بازگشت . قرآن‌كريم در سورهء فتح جريان سفر پيامبر به مكه و مذاكرات با قريش و بيعت رضوان را بيان داشته و حاضران در اين صحنه را به زيبايى هرچه تمام‌تر ستوده است ؛ تا آنجاكه مىفرمايد : محمد فرستاده خداست و كسانى كه با او هستند ، در برابر كفار سرسخت و در ميان خود مهربان‌اند . پيوسته آنها را در حال ركوع و سجود مىبينى ، درحالىكه همواره فضل و رضاى خدا را مىطلبند . نشانهء آنها در صورتشان از اثر سجده نمايان است . اين توصيف آنها در تورات است و نيز توصيف آنان در انجيل . همانند زراعتى است كه جوانه‌هايش را خارج ساخته ، سپس به تقويت آن پرداخته تا محكم شده و بر ساقه‌هاى خود ايستاده است و به قدرى نمو و رشد كرده كه زارعان را به شگفتى وامىدارد . اين به خاطر آن است كه كافران را به خشم آورد ، و به همه كسانى كه از آنها ايمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند ، خداوند وعده آمرزش و پاداشى عظيم داده است . « 2 »

--> ( 1 ) . همان ، ص 466 . ( 2 ) . فتح ( 48 ) : 29 .